Vakantie zonder zon, toch genoten van Domaine de la Porte

Zaterdag 16 juli

Om 02u16 opgestaan, gedoucht, kinderen gekleed, laatste dingen ingeladen en om 03u22 vertrokken naar Domaine de la Porte. Jazeker, nog maar eens op reis naar Frankrijk. Dus we kennen de weg: Via Parijs, Orleans zo richting Bordeaux. Om 7u eens gestopt en rijkelijk ontbijt genomen (allez, papa toch – de kindjes waren met een croissant en water tevreden – papa wou een spiegelei met koffie en croissant als ontbijt). Dan werden de tv’tjes achterin de auto geïnstalleerd en terug de A10 op.
We konden overal goed doorrijden, geen files tot in de omgeving van Blois. Daar was een vrachtwagen in de fik gevlogen, omdat er een auto was tegen geknald of zoiets. De radio gaf advies, en spoorde iedereen aan om afrit 16 te nemen en paar D-wegen te volgen om zo achter de 7 km file uit te komen. Wie zijn wij om dat niet te geloven? Dus reden we rond, al bij al 10 min langer dan voorzien onderweg geweest. Rond 10u20 waren we in de Futuroscope, net na de opening van het pretpark.
Snel een mooie foto getrokken van Don Maarten, en dan tickets gekocht – een vriendelijke fransoos gaf ons 4 reductiebonnen, die hij niet meer kon gebruiken, mega!
Na wat lang wachten (er waren nochtans maar 10 mensen voor ons) mochten we het park in. Futuroscope is een niet-alledaags pretpark, het is eerder een themapark waar audiovisuele ervaringen de belangrijkste attractie vormen, naast een beperkt aanbod ‘klassieke’ pretpark-toestanden. Zo hebben we ons geïnstalleerd voor een scherm van 700 vierkante meter (jawel, zevenhonderd), en keken naar een natuurdocumentaire die een tiental meter onder onze voeten begon en een 15-tal meter boven onze hoofden eindigde: Twee i-Max projectoren zorgen voor adembenemende beelden van Moeder Natuur.
Daarna werd het weer plots een stuk aangenamer en droger, en zijn we dan maar in een bootjes-schiettocht begonnen aan een kletsnat avontuur met Saar, mama en Maarten aan de waterpistolen en papa achter het roer. Na welgeteld 20 seconden waren we allemaal kleddernat, maar dat was o-zo-leuk. Dan was het tijd voor een rijbewijs, mama en papa wilden zeker nog reserve-chauffeurs hebben, Saar ging er als een brave diva vandoor, Maarten liet zich door een lokale schoonheid begeleiden in de wagen (hij mocht in feite nog niet in de auto wegens te jong), maar zijn begeleidster was superlief.
Maarten krijgt prive-rijles, een mega lieve begeleidster helpt onze zoon aan zijn rijbewijs.

Nadien kregen ze een echte foto met een rijbewijs. Da’s dan mooi geregeld!
Een piratenbootje, helikoptertjes-met-pedalen en een trektocht (naar boven-met-touw) waren ook van de partij vooraleer we zowat het beste eten uit ons pretpark ervaring mochten naar binnen draaien. De catering was ongelooflijk voor een pretpark, nog nooit zo lekker gegeten.

Daarna was het de beurt aan Arthur, de 4D ervaring (3D bril in een hyper beweeglijk lieveheersbeestje), in een tunnelstelsel waarin ratten en spinnen en een kikker zowat de grootste vijanden waren. Saar en Maarten wisten niet waar ze het hadden: we hadden hen gelukkig goed ingepeperd dat niets echt was en dat een computer ons vanalles ging doen geloven. Maarten was achteraf echt wel een beetje van de kaart, maar hij viel snel terug in zijn plooi – zeker nadat de Kleine Prins (3D met beweeglijke vloer) eindigde in een zeepbellen festijn.
Het was toen al voorbij halfvier, en we zagen terug regen afkomen. Net op tijd in de auto gekropen, en richting Les Hérolles gereden. Dat was een rit van anderhalf uur, en de weggetjes werden alsmaar kleiner en smaller… en minder duidelijk eenmaal we bijna op de bestemming waren: De straten hadden geen namen meer, en de GPS had er al helemaal geen verstand meer van.
We hebben in het dorp 75 % van al de mogelijkheden geprobeerd (versta: 3 van de 4 wegen) en dan voor de zekerheid gebeld: Jawel, het was inderdaad de laatste mogelijke weg… daar lag 300m verder het Domaine de la Porte. Moe maar voldaan de auto uitgeladen na een mooie rondleiding. En dan een douche genomen, het aperitief genuttigd en om halfacht beentjes onder tafel geschoven voor een lekkere maaltijd met alle andere bewoners. Mensen uit Ieper, Kortenberg en Nederland, … allen net aangekomen en met meerdere kinderen….
’s Avonds werd gezamelijk gegeten, zeer leuk en lekker; wegens slechte weer bleven we gewoon binnen zitten. Na het eten zijn we rond 21u10 in ons bed gekropen, het was een lange dag.

Zondag 17 Juli

Om 8u40 uit ons bed gekropen, de nacht deed deugd. Saar en Maarten hadden een flinke put in hun bed geslapen, en werden gedoucht en geschrobd. Dan allen richting ontbijt, er stond een gereserveerde tafel voor ons 4 klaar, zeer leuk. Croissant met roze hagelslag, ei, melk en fruitsap werden soldaat gemaakt en toen vertrokken we richting Angles sur Anglais. Onderweg de bestemming aangepast richting Chauvigny, het weer zag er ferm doenbaar uit. Ook beetje angstvallig naar een benzinepomp gezocht, we reden nog steeds op de eerste tank, en die was quasi leeg. Gelukkig alles tijdig kunnen regelen, en beetje stinkende diesel kunnen kopen, er zijn blijkbaar niet zoveel tankstations in de buurt.

Eenmaal ter plaatse beklommen we de weg richting kasteel, en bezochten we een tentoonstelling.
Daarna op een zonnig terras een aperitiefje en wat eten besteld. Het streepje zon werd weggeveegd, en wij wilden voor alle zekerheid dan maar binnen gaan zitten in ons middeleeuws restaurant.
Na het eten en de ijsjes nog wat rondgekuierd en de vogelshow gereserveerd. We zagen aan de speeltuin nog net de Tour karavaan passeren, en toen trokken we dan richting vogelshow. Die werd ons niet gegund: de hemelsluizen werden echt helemaal opengedraaid, dus stoven we er maar vandoor (netjes onze tickets terugbetaald gekregen, zeer correcte mensen). Dus rustig teruggekeerd  naar Domaine de la Porte en een aperitief gedronken. Dat werd een gevechtje tussen mezelf en de wespen die het op mijn Leffe gemunt hadden. Nooit gedacht dat wespen Leffe dronken. De bovengehaalde speelkaarten waaiden op de duur ook van tafel, dus zijn we dan binnen gaan zitten en het verslag beginnen uittikken (vandaar dat het zo gedetailleerd is ;-).

Maandag 18 juli

Oradour sur Glanes is een zeer indrukwekkende ervaring, het is een uitgemoorde stad uit WOII; waarna werd beslist om de volledige stad niet meer aan te raken en in zijn geheel en huidige status van dat moment, tot monument uit te roepen. Er zijn weinig woorden juist om dit te beschrijven, de stilte die daar door de straten heerst, doet mensen heel hard nadenken.
Na deze uitstap wilden we de innerlijke mens wat versterken en eten geven, en dit wilden we doen in Limoges. Nadat we uitstapten en beetje ronddrentelden in de stad (mooi stadhuis, beetje in de stijl van-juist-erover) begon het te … regenen. Dan maar gaan schuilen in de Quick, ferm tegen de goesting van mama. Maar die moest inbinden tegen 4+5 jaar charme en een goed uitgevoerd plan ‘hoe-pakken-we-mama-in’.
Tijdens de lunch en het schuilen voor de regen, beslissen we om Montmorrilon te bezoeken. Maar, Montmorrilon op maandag is blijkbaar een hele dooie bedoening. Dus: Nooit op maandag naar Montmorrilon gaan, iedereen heeft er besloten om op maandag alles te sluiten en z’n woning niet uit te komen.

Dinsdag 19 juli

De weersomstandigheden laten ons weeral weinig optie, het wordt nog maar eens een hoop binnenactiviteiten vandaag. Op weg naar het indoor krokodillenpark met tropische temperaturen kopen we nog snel even nieuwe regenbestendige schoenen en fleece truien. Laarzen willen we net niet kopen, maar het is echt koud en nat, dit jaar geen zomer zoals we gewoon zijn in Frankrijk.

We zijn net op tijd in het park om de voeder ronde van 12 u mee te maken: De krokodillen krijgen viskoppen en andere delicatessen toegegooid. Bizar om naar te kijken: een wriemelende hoop reptielen, die het na een tijdje voor bekeken houden. Blijkbaar is ‘genoeg gegeten’ bij reptielen een teken om het rustig aan te doen.
Net op tijd om voedermoment van de krokodillen te zien. Doet mens honger krijgen.

Daarna nog even de verschillende soorten krokodillen bezocht en dan richting lunch: Frietjes met hamburger. Ook al hing er een hilarisch bordje aan het restaurant: Roadkill Served (You kill it, we grill it). Toch maar voor de bekende kindvriendelijke optie gekozen. Een uurtje later liggen we in het “indoor” zwembad, kwestie van ons zwemgerief toch eens uit te halen, we hebben het op Domaine de la Porte nog niet nodig gehad. Te koude en natte zomer, daar kan niemand omheen.

Woensdag 20 Juli

We rijden ’s morgens naar Saint Savin, de abdij en kerk bezoeken die op de Unesco werelderfgoedlijst staan. De fresco’s in de kerk zijn meer dan 1000 jaar oud, en da’s best indrukwekkend. Na een trip door de monnikenkamers en schets door de historie belanden we uiteindelijk in de meditatieve tuin. Dat is een giller van formaat, de tuin is ongeveer een keukenhanddoek groot, en er is geen bal te zien of beleven. Dat stemt inderdaad tot introspectieve gedachten à la “ze hebben ons bij de neus met de tuin” 😉 Maar het voordeel eraan is dat we sneller kunnen aperitieven en dat wordt aan de overkant van de abdij een leuk moment: met de krokodillenhapper van Maarten jagen we op een wesp, wat wonderwel begint te lukken na 10 minuten sukkelen. Na de deugdoende pastis rijden we naar Angles sur Anglain, om daar het middagmaal te zoeken. We komen na een rustige rit aan in het mooie dorpje; maar dat dorpje blijkt na een 5-minuten rondrit in feite niet zoveel om het lijf te hebben. Dan maar geparkeerd en een restaurant gezocht. Rest van de namiddag was de regen opnieuw van de partij. Terug aangekomen in Domaine de la Porte de weersvooruitzichten gecheckt. Veel regen en koud. ’s Avonds dan maar beslist om vroeger terug te keren. Hebben we nog nooit eerder gedaan. We breken onze vakantie vervroegd af, en beslissen om thuis in de regen te gaan zitten. De bedoeling is echter om thuis een alternatief te zoeken, eventueel nog een last-minute te vinden richting goed weer. Met tegenzin alles ingepakt, nog een lekker diner gegeten en dan om 23u30 huiswaarts vertrokken.

Donderdag 21 Juli

Om 05u45 thuisgekomen, kindjes uit auto gehaald en in bed gestopt, zelf ook snel in bed gekropen tot 9u15. Dan gedoucht, gegeten en opgeruimd en om 11u20 was alles al in kannen en kruiken. We kijken na om de paspoorten van de kinderen morgen te regelen en zoeken nu een trip naar de zon 🙂 Koken was er teveel aan, dus richting Coco gegaan een Pasta Coco gaan eten. Champagne gedronken en hapjes (frietvette dingen… lekker met champagne 😉 Daarna richting videotheek, elk koos zijn film (Toy Story 1 en K3 en The Tourist). Daarna gans de dag in de zetel doorgebracht, richting kijkbak gekeken. Dat ging nog net 🙂

Vrijdag 22 juli

Na veel kilometers nog eens zeer lang uitgeslapen, dan de douche en bad in en richting fotograaf. Die knipte Maarten en Saar in een oogwenk en gaf ons luttele seconden later prachtige pasfotos.  We gingen ook naar het gemeentehuis, om direct de Kids ID’s aan te vragen. Die ambtenarij zou ons 400 euro uit de zaken jagen om dezelfde week nog een paspoort te krijgen (internationale reispas met spoedprocedure, welteverstaan), dat vonden we er ferm over. Dan maar richting Berenbos indoor speeltuin gegaan, en de kinderen laten rondkoersen en springen en spelen. ’s Avonds richting Chinees buffet gekard, en daar copieus gegeten. Tot een ijsje met koffie aan toe, we konden geen p.. meer zeggen, laat staan schrijven.

Zaterdag 23 juli

Opgestaan met het idee om naar Plopsaland Indoor Hasselt te rijden. Wegens ellendig weer wordt overal ‘indoor’ bij gedacht als we het over uitstappen of ontspanning hebben. In de wagen gesprongen rond 11u, en dan richting Antwerpen gekard. Onderweg zijn we van gedacht veranderd. Bobbejaanland leek ons een beter alternatief, we namen het risico op de regen er gewoon bij. Op de ring rond Antwerpen de knoop doorgehakt (Plopsaland en Bobbejaanland liggen toch in dezelfde richting). In Lichtaart de wagen quasi naast de kassa kunnen parkeren. Ticketten gekocht (wij vinden 125 euro voor 4 veel teveel geld) en park binnen richting de muur om flappen te tappen. Er was quasi niemand in het pretpark, dus konden we overal op en aan zonder te moeten aanschuiven. De dolfijntjes draaimolen trok de aandacht, dus allen daarheen. En toen gingen de hemelsluizen open, al rondjesdraaiend… Soit, we lieten het niet aan ons hart komen en gingen de overdekte kermisattracties voor de kinderen opzoeken.
Onze kinderen vlogen gewoon door de regen in Bobbejaanland, een plezier om ze bezig te zien

Daarna was alle regen geweken. We hebben zowat honderdduizend keer op iedere roetsjbaan gezeten, en dat is echt niet overdreven ;-). Maarten ontpopte zich tot mega-Johny door van in ’t begin steevast al zijn beide armen omhoog te gooien, nog voor de karretjes vertrokken. Na de ganse toer van het park, werd het toch wel tijd om de rit huiswaarts aan te vatten, het was een mega-leuke en ontspannende dag in Bobbejaanland. Merci Bob.

Na de ganse toer van het park, werd het toch wel tijd om de rit huiswaarts aan te vatten, het was een mega-leuke en ontspannende dag in Bobbejaanland. Merci Bob.

Zondag 24 juli

Cars 2 gaan bekijken, en dan ’s avonds naar de Gentse Feesten. De bioscoop is altijd een belevenis, ook al is de animatiefilm een flauw afkooksel als je ’t mama en papa vraagt. Maar, de kinderen genoten ervan, en dan doe je maar een toegeving.

Maandag 25 Juli

Naar Dreamland geweest, om een doosje Monopoly-met-gekke-bankautomaat, en een mega-coole Playmobile auto-die-kan-schieten. Daar wordt de dag mee gevuld, de pret kan niet op.

Leave a Reply

Content not available.
Please allow cookies by clicking Accept on the banner