Naar Toscane, twee weken in agriturismo Montalbino

Zondag 4 aug. – Op naar Montalbino!
Om 3u. in de ochtend opgestaan, een snelle douche… kinderen uit bed gewrikt en om 4u vertrokken richting Zaventem. Geen kat op de snelweg, tot we aan de luchthaven zelf toekwamen: Iedereen wou blijkbaar vandaag tegelijkertijd vertrekken.
Soit het is vakantie, kalm blijven en 5 min. later werd de wagen in Lock Park achtergelaten.
Alles verliep gewoon super vlot, Brussels Airport heeft er zelfs een “app” voor. Toegegeven, die app is een super handig ding. Door security gestapt, een fles welriekende toestanden gekocht en dan kreeg ik eindelijk een kopje koffie.
Voor de kinderen bestond het ontbijt uit een Twix en een zak Maltesers… als dat geen vakantie is. 20 minuten later zaten we in het vliegtuig dat stipt op tijd vertrok en ons zonder veel poespas netjes in Bologna op de tarmac afleverde.
De luchthaven wordt daar nog steeds grondig gerenoveerd, we moesten beetje wennen aan de nieuwe indeling. We zijn kwijlend 2 ferme Lamborghini’s gepasseerd, ik zoek nog de oldtimer naam en model op (gevonden: het is een Lamborghini 400 GT).

Van een Lamborghini 400 GT moet ik toch even bekomen... mega mooi.

Moest toch even bekomen van de tijdloze schoonheid; een wagen gemaakt met hart en veel ziel, toen er van aërodynamica en elektronica niet werd gesproken aan de designtafel.

Hertz was blijkbaar beetje verhuisd, maar 10 min. later kreeg ik de sleutel van onze huurauto. Toen we de wagen aantroffen bleek die al zijn sporen verdiend te hebben: rondom rond gekrast, hier en daar een deukje… kortom een echte volbloed Italiaanse auto. Inderdaad, een Ford Focus. Snel toch eens de staat van bevinding bekeken, en die is vaag genoeg om de auto inderdaad zo te omschrijven.  Dus, voor alle zekerheid toch maar eens de wagen rondom rond gefotografeerd en gefilmd + filmpje direct op YouTube gegooid. Na de reis ga ik terug de wagen filmen… ben benieuwd naar afrekening … (je moet toestemming geven op je kredietkaart, Hertz mag kosten doorrekenen. …) …vorige keer geen last mee gehad, dus nu ook vertrouwen (we zien wel).
Dan maar ineens vertrokken richting Montespertoli, om een beetje basis boodschappen in te slaan. De lokale Coop is daar ‘s zondags open, ferm handig. Om 12 u aangekomen in Montalbino, en hartelijk begroet door Anna die ons direct wat te eten aanbood (brood en taart, vers gebakken).
Dan de wagen uitgeladen, we zijn ferm tevreden van onze Focus – ook al heeft hij 96000 km op de teller, bergop & bergaf vindt hij nog altijd allemaal even leuk. 🙂 Na het uitladen en uitpakken was er geen houden meer aan: Maarten moest en zou zwemmen.  Absoluut, met 38° is dat super! Saar en papa speelden ondertussen het WK UNO. Daarna nog eens de beentjes onder tafel gestoken, en lekker gegeten en gedronken. Tot grote vreugde van Saar is haar vriendinnetje van vorig jaar Roisin ook terug van de partij! Saar super tevreden dat haar vriendinnetje terug van de partij is in Montalbino
Na een lange dag dan de kindjes in bed gemikt.

Maandag 5 aug.
Alles was nog zoals we het gewoon waren, het onbijt was nog steeds buffet en lekker en … Het leek ons een goed idee om eens naar Pistoia te gaan, een stadje dat in Toscane iedereen links laat liggen. Het was een ferm eind karren, maar omdat het vrij heet was die dag, geen probleem om in de koelte van de wagen te zitten 🙂 Eenmaal de GPS had beslist om er de brui aan te geven, dumpten we de wagen dan maar op het gevoel ergens in de stad. We zijn ondertussen geen fans meer van Garmin, en het zou er tijdens de reis niet beter op worden. Tip: eens op reis, stop met je te ergeren aan GPS of file of… Gewoon negeren, en genieten van de tijd. Pistoia is mooi, en vrij verlaten van grote horden toeristen. Joepie. De toren kan er worden beklommen, je kan het stadhuis bezoeken, baptisterium bekijken… allemaal op je dooie gemak. Wij moesten echter ook nog een herkansing van het WK UNO goedmaken, dus werd er duchtig verder gekaart op de markt:
De innerlijke mens werd aangesterkt in Lo Storno over de middag. Het was lekker, zoals meestal …  in Italië moet je in feite zoeken om slecht te eten 🙂 We hebben daarna nog wat door de straatjes geslenterd, het Ospedale del Ceppo vanuit de schaduw bekeken – het was heet in Pistoia (39° C). Naast dat oude, mooie hospitaal was blijkbaar een ingang om een ondergrondse tocht doorheen Pistoia te doen. Leek ons een super idee, maar de tocht was net vertrokken, en we moesten 45 min. wachten op de volgende. Dat was van het goeie teveel, dus werd er terug naar de wagen gebeend. Die bracht ons terug naar het zwembad, waar Saar en Maarten tot hun grote vreugde ontdekten dat ze minder vrees hadden van water dan dat ze zelf dachten: er werd naar hartelust geëxperimenteerd met halve duiksprongen, kopje-onder, zoeken naar zelf-weggegooide-plastic-troep op de bodem… Waar een zwembad al niet goed voor is :).

Dinsdag 6 aug
Iedere dinsdagvoormiddag wordt er een dierentoer georganiseerd. Dan mogen kinderen naar hartelust de kippen, konijnen, ezels, varkens, koeien voederen, aaien, wassen, eten geven. Of eieren rapen. Nadien krijgen ze een hapje aangeboden. Het is niet de eerste keer dat we die toer meedoen, maar het blijft gewoon genieten. Daarna start de namiddag, en die werd rond het zwembad doorgebracht.

Woensdag 7 aug
Lucca bezocht, tentoonstelling van Wim Delvoye meegepikt in kerkje. We mochten uiteraard niets fotograferen, maar Delvoye en zijn metalen ode aan de kerk en zijn geloof stond er in alle pracht en praal. Daarna mega lekker gegeten. San Martino kathedraal ook bezocht, zo weet Maarten ineens dat San Martino bestaat, en dat Martino niets met pikante preparé had te zien.

Donderdag 8 aug
Siena bezoeken is soms een uitdaging. En meestal is dat omdat je je wagen niet zo makkelijk kwijt kan. (tip: La Campo parking is super dichtbij het oude marktplein). Op de markt in Siena een ijsje eten is pure luxe, dus werd er ijs gegeten. We zijn onder de indruk dat we vorig jaar ook op dezelfde trap onderaan de kathedraal zaten – en dat dat al 1 jaar lang geleden was. Santa Maria della Scala heeft een enorme indruk nagelaten. We liepen quasi alleen in het gebouw, de toeristen waren zich aan het vergapen aan de kathedraal (ofte de “zebrakerk” voor Saar en Maarten), en niemand die een van de oudste hospitalen ter wereld de moeite vond om te bezoeken. Wij wel. Dit was een van de hoogtepunten van onze reis bleek achteraf. Maar, de missie van de reis moest ook nog volbracht worden: Mama had nog recht op een saccoche (een handtas 😉 uit Italië – haar verjaardagscadeau. Wegens verjaren in november, had mama zichzelf een cadeau ontzegd en om een echte Italiaanse handtas gevraagd (in feite wou mama gewoon terug op reis naar Italië). En mama zou mama niet zijn mocht ze beginnen schipperen zijn om nog een extra portefeuille. 2 nanoseconden later werd beslist dat dat allemaal geen probleem was, zolang we maar snel uit de winkel mochten ;-). Er werd gekeken en vergeleken, gewikt en gewogen, kleuren en geuren naast elkaar gelegd en gesnoven… tot het verdicht uiteindelijk viel. Oef. Eindelijk een cadeautje. Het kasteel van Monteriggioni lag op de terugweg, en mama wou er per sé nog een cola gaan drinken. Dat was geen enkel probleem, iedereen zit graag op terras. Daarna nog beetje gezwommen.

Vrijdag 9 aug
Rustige dag, beetje zwemmen en gegeten in gîte.

Zaterdag 10 aug
Fiesole bezocht, een tip voor wie in Firenze eens meer wil zien dan alleen maar de duomo. Het zicht op Firenze en de oude site zijn pareltjes. We hebben eerst een uur op terras UNO gespeeld met z’n 4, tot de dame van het cafe zo jaloers was en in feite mee wou spelen. Na het museum teruggekeerd naar het domein, en gezwommen (want het zwembad was voor ons helemaal alleen). BBQ gegeten met lekkere fles wijn Marco haalde zijn fijnste steak à la Fiorentina boven, en we mochten kiezen tussen een  steak van 1 of 2 kilo.

Dat had ik nog nooit gezien, een steak van 2 kilo, ik was sprakeloos.  Nog nooit een steak van 2 kilo gezien, ik was al sprakeloos. bij een steak van 1 kiloWe hebben het wijselijk op de 1 kilo variant gehouden, da’s meer dan voldoende voor 4 personen.

Zondag 11 aug
Vandaag doen we niets, en wordt er gezwommen. De varkens zijn de attractie van de dag, wegens mama varken en haar nest biggen die zijn uitgebroken. Die zijn ‘en famille’ bij iedereen en overal eens vriendelijk rond komen knorren. Was geniaal, iedereen lag in een deuk. De dieren zijn mensen gewoon en ze liepen er dus ook zeer onbekommerd bij. Het gazon werd naar hartelust overal omgeploegd, en de biggen kwamen graag tot bij de rand van zwembad even knor zeggen. Na 5 minuten vrijheid werden de varkentjes proper terug in hun weide geleid onder algemeen applaus.
Uno en rummicub draaien volle toeren, veel meer dan dat wordt er niet gedaan deze zondag.

 

 

Maandag 12 aug
San Miniato toren bezocht (Frederik II), en het was heet! Gewoon veel te heet. Aan de voet van de toren (na veel trappen) is geen greintje schaduw, en buiten de toren (hij was gesloten) ook niets te beleven buiten een mooi panorama. Da’s mega, maar bij eind de 30 graden onder een loden ploert van een zon wil een mens maar 1 ding: iets drinken in de schaduw. Dat ging niet aan de toren, dus keerden we op onze stappen terug.
Daarna hebben we rustig Montecatini alto bezocht, er eindelijk iets gedronken en gegeten.
Als dessert werd het oude en authentieke kabeltreintje uitgeprobeerd.  Een echte aanrader,  het uitzicht is gewoon fenomenaal.

Later kwamen we een koppel tegen, en die hadden een zeer mooie reis uitgewerkt: een rondrit door Italië met een oldtimer. Maar wie met oude auto’s reist, weet dat dat altijd wel een avontuur is. Gelukkig is er altijd wel ergens een Belg  die je Lancia uit 1924 terug op straat wil helpen duwen.
Papa heeft een zwak voor oude wagens, zelfs al moet hij ze soms helpen duwen.Starten doet de wagen gelukkig door ‘m bergaf te laten lopen en in dan in versnelling te gooien.

Dinsdag 13 aug
Dieren verzorgen deel 2 🙂 ‘s Avonds van shooting stars gespeeld met Stefan, Claudia en met Roisin’s ouders. Nog nooit zoveel vallende sterren gezien, dat is waarschijnlijk gelukt dankzij de hulp van paar flessen Chianti 😉

Woensdag 14 aug
Firenze toonde me eindelijk na 22 jaar wachten de Medici kapel! Ook het Galileo museum, de deuren van Ghiberti en super lekker eten (quasi naast de Duomo, maar goed weggestopt). Met paard en kar gereden. Nog laat gezwommen (maar was koud…)

Donderdag 15 aug
Het is feest in Italië op 15 augustus. Waar een feest al niet goed voor is. Omdat het veel te mooi weer is, blijven we een laatste dag aan het zwembad, en doen we niets buiten wijn drinken (Nog een laatste fles Brunello 2007 soldaat gemaakt), Rummicub spelen, Uno en zwemmen. Het eten werd in afgehaald (schotel charcuterie en brood gehaald) over de middag, zodat we niet teveel moesten “koken” (op vakantie beperkt de kookkunst zich tot “iets in stukken snijden”). ‘s Avonds was het BBQ (inclusief Bal Infernal) en werd ook een ganse familie Italianen losgelaten op een karaoke installatie. Gelukkig was de wijn lekker, en konden we de kurken andere doeleinden geven. Na het familiaal live ‘gezwang’ werd de DJ losgelaten en moest en zou er gedanst en gefeest worden. Dat liep als een trein, maar de lading muziek was eerder beperkt – dus besloten we dat we dat ook konden. Geladen met 6 flessen wijn werd er bij Rosie’s ouders duchtig verder gedanst, dankzij de MP3 spelers van iedereen. Lang leve extra boxen, een goed idee om dat mee te nemen op vakantie. De Pixies vlogen door de boxen.. de wijn vloeide rijkelijk in het rond.. Zo konden we de DJ set niet meer horen, en dat was in feite niet zo erg. Uiteindelijk hebben we afscheid genomen (kinderen moesten ook nog in bed :), en we gingen goed voldaan slapen.

De varkens zijn de attractie van de dag, wegens mama varken en haar nest biggen die zijn uitgebroken. Die zijn ‘en famille’ bij iedereen en overal eens vriendelijk rond komen knorren.

Vrijdag 16 aug
Afscheid nemen van Anna, Marco, Stefano is nooit plezant, het is een voorteken dat de vakantie op zijn laatste beentjes loopt. Omdat we gisteren alles al hadden voorbereid was het vandaag een kwestie van ontbijt, de rekening vereffenen en dan richting Bologna te tuffen. Marco zwaaide ons uit en wenste ons een behouden terugreis. Saar had een kort dipje – het lijkt erop dat ze verknocht blijft aan haar favoriete vakantieplek. De auto werd door de carwash gejaagd, een kost van toch wel 5 euro. Daarna vlot naar Bologna gereden, en in Novotel ingechecked. Terug naar stad gereden, en gewandeld, op weg naar Mc Donalds. Na hamburger Disney store bezocht, kinderen kregen “kleurpotloden set met mega complexe pennenzak”. Voor Norah werd een Minnie Mouse chacoche ingeslagen. Dan de wagen volgetankt, hotel geweest om wat te verfrissen. Terug naar Bologna geweest, in centrum gegeten (mega lekkere Tris de Bologna). Mooie wandeling gemaakt in donker Bologna, naar fontein van Neptunus, teruggekeerd en gaan slapen.

Zaterdag 17 aug
Opgestaan om 6u, kindjes en vrouw uit bed gehaald en dan de wagen aan de luchthaven ingeleverd. We hadden op voorhand ingechecked en netjes onze boarding passen zelf uitgeprint. Dat kan tegenwoordig, en is supermakkelijk. Maar de pee achter de toog van SN Brussels Airlines mikte alles gewoon in de vuilbak… om ons nieuwe (wel, in feite van die “oude”) boarding passes te geven. Hij zag er echt geen al te grote supporter uit van de vooruitgang. Misschien had hij schrik dat “eenvoudiger” en “sneller” het einde van zijn loopbaan zouden kunnen betekenen.

Leave a Reply

Content not available.
Please allow cookies by clicking Accept on the banner